Arkib

Tag Archives: Kitab Risalah Tauhid

KENYATAAN YANG KEDUA

Kitab Risalah Tauhid
Pindaan Abdul Ghani Yahya dan Omar Yusuf
6 November 1952

Suntingan jawi ke roman oleh: Mohamad Hakim Bin Tastik

PERHATIAN MENUNJUKKAN TUHAN YANG MENJADIKAN ALAM

Sesungguhnya jika seseorang berfikir dan menilik memperhatikan kejadian alam ini nescaya ia dapat pertunjuk bahawa tuhan yang menjadikan dia. Maka umbi dan puncanya ialah dari meng-Esa-kan Allah Subhanahu wa taala bagaimana kenyataan di bawah ini:

1. Kamu lihat pada suatu benda atau kejadian seperti kerusi-kerusi meja dan sebagainya, nescaya kamu dapati kerusi-kerusi meja itu tidak boleh ada dengan sendirinya melainkan kamu percaya ada yang membuatnya. Demikian juga segala kejadian alam ini tidak boleh ada melainkan ada yang membuatnya dan yang mengadakannya yang demikian dengan pandangan kamu yang pertama ini maka dapatlah kamu beriktiqad dan percaya alam ini tidak boleh ada dengan sendirinya melainkan ada yang mengadakan adanya itu.

2. Kamu siasat lebih jauh lagi tatkala kamu perhatikan perbuatan-perbuatan tukang kerusi-kerusi dan meja-meja itu bersalah-salahan, ada yang molek dan ada yang hodoh, dan ada yang sempurna dan ada yang kurang, maka yang molek dan sempurna itu sentiasa menerima bertambah-tambah molek-molek dan sempurna, sehingga kamu dapati segala ketukangan orang yang kemudian lebih molek lebih sempurna daripada tukang yang terdahulu. Nyatalah dengan sebab lebih kepandaian orang yang kemudian kerana melihat perbuatan orang yang terdahulu demikianlah sehingga sekarang tiada kesudahan bertambah-tambah molek dan sempurna.

Maka dengan perhatian ini nyatalah pula sekalian manusia itu dalam kekurangan dan lemah, hanyalah kadar yang di anugerahi tuhan akandia ilmu dan kekuatan jua kalau tidak tentu manusia itu telah membuat dengan sempurna terus.

3. Kamu pandang pula kepada kejadian manusia, bulan, matahari, binatang-binatang, tumbuh-tumbuhan sama ada yang kecil atau yang besar maka kamu dapati tiap-tiap satunya telah di jadikan cukup lengkap dengan aturan dan kejadian yang elok dan hikmat yang pelik seperti yang ada tersusun pada manusia itu iaitu berakal, bertutur, mendengar dan apabila kamu menilik( melihat) kepada bumi, bulan, matahari, binatang-binatang, tunbuh-tumbuhan maka adalah segala perkara-perkara itu semuanya daripada segala manfaat maslahat dan hikmat yang melemahkan segala akal cerdik pandai memikirkan kejadiannya itu kerana melengkapi segala keindahan yang tiada tolok banding. Yang demikian nyatalah kepada kamu sesungguhnya yang menjadikan perkara tersebut itu ialah yang mempunyai kuasa yang sempurna ilmu yang luas dan bersifat dengan segala sifat yang kesempurnaan yang mahasuci dari serupa dengan makhluk.

Sesungguhnya telah dapat di ketahui daripada qaidah syariah dan perkhabaran anbia bahawa adalah yang menjadikan atau mengadakan atau membaharukan alam ini ialah Allah Taala, Kerana segala perbuatannya itulah menunjukkan bekas bagi segala sifatnya yang maha suci dan tidaklah makhluk dapat mengetahui hakikatnya kerana sekalian makhluk sentiasa bersifat lemah dan kekurangan.

BAHAGIAN HUKUM, WAJIB, MUSTAHIL, HARUS DAN TANDA-TANDA AKAL

Kitab Risalah Tauhid
Pindaan Abdul Ghani Yahya dan Omar Yusuf
6 November 1952

Suntingan jawi ke roman oleh: Mohamad Hakim Bin Tastik

BAHAGIAN HUKUM AKAL

Adalah hukum akal itu terbahagi kepada tiga bahagi. Kerana adalah akal itu berkehendak bekerja atas sekira-kira hal pada mematutkan sesuatu bagi di hukumkan pada ilmu tauhid, tiada sunyi daripada tiga perkara iaitu menghukumkan mesti ada atau menghukumkan mesti tiada, atau menghukumkan boleh menerima ada atau tiada.

Yang pertama:
Disebut ‘Wajib Aqli’, iaitu perkara yang tiada di terima akal akan tiadanya, hakikatnya mesti menerima ada, yang demikian apakala di katakan wajib bagi Allah bersifat Qidam maka maksudnya ialah mesti ada tuhan bersifat Qidam.

Yang Kedua:
Disebut ‘Mustahil Aqli’, iaitu perkara yang tiada di terima akal akan adanya. Hakikatnya mesti tiada, yang demikian apakala di katakan mustahil tuhan baharu maka maksudnya tiada sekali-kali tuhan itu baharu.

Yang Ketiga:
Disebut ‘Harus Aqli’, iaitu perkara yang diterima akal adanya dan tiadanya dengan jalan berganti-ganti, maka hakikatnya boleh menerima ada dan tiada, seperti keadaan seseorang itu ada kalanya boleh ia bergerak atau diam.

BAHAGIAN WAJIB AQLI

Adalah wajib aqli terbahagi dua:

1. Wajib Aqli Dhoruri (senang mudah) iaitu menghukumkan sesuatu itu tetap adanya dengan tiada berkehendak kepada bahasnya dan mendirikan kenyataan-kenyataan seperti menghukumkan satu itu tetap separuh daripada dua.

2. Wajib Aqli Nazhori (iaitu menghukumkan suatu itu tetap adanya dengan berkehendak kepada fikiran dan bahasnya serta mendatangkan dalil-dalil atas ketetapan hukumnya itu seperti menghukumkan wajib wujud tuhan yang menjadikan alam ini, maka tidak dengan senang menghukumkan wajib wujud tuhan itu melainkan dengan di adakan bahasnya dengan mendirikan dalil.

BAHAGIAN MUSTAHIL AQLI

Adalah mustahil aqli terbahagi dua:

1. Mustahil Aqli Dhoruri iaitu menghukumkan suatu itu ‘tetap tiada’ dengan tiada berkehendak kepada bahasan dan mendirikan dalil, seperti menghukumkan tiada terima akal satu itu separuh daripada tiga.

2. Mustahil Aqli Nazhori iaitu menghukumkan suatu itu tetap tiada dengan berkehendak kepada fikiran dan bahasan serta mendatangkan dalil-dalil atas ketetapan hukumannya itu seperti menghukumkan tiada terima akal ada yang menyekutu bagi Allah Taala maka tidak dengan senang akal menghukumkan mustahil ada Syarik (yang menyekutu) bagi Allah Taala itu melainkan dengan di adakan bahasan dengan mendirikan dalil.

BAHASAN HARUS AQLI

Adalah Harus Aqli itu terbahagi dua:

1. Harus Aqli Dhoruri iaitu menghukumkan sesuatu boleh terima ada dan tiada secara jalan berganti-ganti, dengan tidak berkehendakkan bahasan dan mendirikan dalil seperti menghukumkan keadaan seseorang itu ada kalanya ia bergerak atau diam.

2. Harus Aqli Nazhori iaitu menghukumkan sesuatu boleh di jadikan atau tiada boleh, dengan berkehendak kepada kepada bahasan dan mendatangkan dalil-dalil seperti memberi tuhan orang islam yang tiada beramal itu pahala. Maka tidak dengan senang akal menghukumkan hal itu harus melainkan dengan di adakan bahasan dan dalil-dalil yang menunjukkan harus pada tuhan memperlakukan seperti itu.

TANDA-TANDA YANG MENUNJUKKAN HUKUM AKAL

Andaikata apabila kita dapati kemudian daripada ‘wajib’ perkataan ‘bagi’ atau ‘pada’ maksudnya wajib aqli.
Apabila kita dapati kemudian daripada ‘mustahil’ perkataan ‘atas’ atau ‘pada’ maksudnya mustahil aqli dan
Apabila kita dapati kemudian daripada ‘wajib’ perkataan ‘atas’ maksudnya wajib syar’ie (barang yang di perbuat dapat pahala dan di tinggalkan dapat dosa).

KENYATAAN YANG PERTAMA

Kitab Risalah Tauhid
Pindaan Abdul Ghani Yahya dan Omar Yusuf
6 November 1952

Suntingan jawi ke roman oleh: Mohamad Hakim Bin Tastik

HUKUM AQAL

Sesungguhnya tiap-tiap seseorang yang hendak mengenal Alah Taala dan mengetahui sifat-sifat-Nya maka wajib lebih dahulu ia mengetahui akan Hukum Akal. dan bahagiannya, kerana ia jadi neraca bagi hendak menghukumkan sifat-sifat tuhan yang di perintahkan mengenal itu.

Sekalipun permulaan wajib atas tiap-tiap mukalaf mengenal tuhan tetapi permulaan wajib untuk mengenal sifat-sifat tuhan itu ialah mengetahui hukum-hukum akal.

PENGERTIAN HUKUM AKAL

Hukum akal itu ialah menetapkan suatu perkara kepada suatu perkara yanglain atau menafikan suatu perkara daripada perkara yang lain dengan tidak berkehendak kepada di cuba pada menetapkan sesuatu perkara itu (bersalahan hukum Ngadi yakni Adat) dan tidak tergantung kepada suatu perbuatan yang di perbuat oleh mukalaf (bersalahan hukum syar’ie)

PENGERTIAN AKAL

Adalah akal itu satu sifat yang di jadikan tuhan pada manusia sehingga dengan dia terbeza manusia daripada haiwan, maka dengan dialah boleh menerima Ilmu Nazhoriah (pengetahuan yang berkehendakkan fikir) dan boleh mentadbirkan segala-segala pekerjaan dengan fikiran yang halus-halus dan yang sulit-sulit, dan daripadanya tempat terbit dan terpancarnya berbagai-bagai manfaat dan kebahagiaan bagi manusia.

Tetapi kiranya akal itu bersendirian maka tidak akan dapat akal sejahtera, akal waras dan akal sihat melainkan berpandu kepada undang-undang syarak, demikian juga undang-undang syarak tidak boleh berjalan mengikut yang di kehendaki melainkan berhajat kepada akal. Walhasil antara kedua-duanya itu berlaziman dan berhajat antara satu dengan yang lain (akal berhajat kepada syarak dan syarak berhajat kepada akal).

MABADI: SERI PEMBUKAAN ILMU TAUHID

Kitab Risalah Tauhid
Pindaan Abdul Ghani Yahya dan Omar Yusuf
6 November 1952

Suntingan jawi ke roman oleh: Mohamad Hakim Bin Tastik

Perkataan ‘Mabadi’ itu bahasa arab jamak daripada ‘Mabda a’ asal maknanya: Punca mula terbit, sebab. maksudnya ialah keterangan yang ringkas atau tujuan sesuatu ilmu sebelum membaca atau belajar ilmu itu. Hari ini orang sebut ‘seri pembukaan’ atau ‘anggaran dasar’.

Adalah Mabadi ilmu tauhid itu sepuloh perkara:

1. Nama ilmu itu iaitu di namakan ‘Ilmu Tauhid, Ilmu Kalam, Ilmu Usuluddin, Ilmu Sifat, Ilmu Aqaidil Iman’.

2. Tempat ambilannya -iaitu diterbitkan daripada quran dan hadith.

3. Kandungannya -iaitu mengandungi pengetahuan darihal membahaskan ketetapan pegangan, kepercayaan kepada tuhan dan kepada rasul-rasul-Nya. Daripada beberapa simpulan atau ikatan kepercayaan dengan segala dalil-dalil supaya diperoleh Iktiqad yang yakin. kepercayaan yang putus sekira-kira menaikkan perasaan bekerja dan beramal menurut bagaimana kepercayaan itu.

4. Tempat bahasnya (Maudhuknya) kepada empat tempat:
4.1 Pada zat Allah Taala dari segi sifat-sifat yang wajib bagi-Nya, Sifat-sifat yang mustahil atas-Nya, dan Sifat-sifat yang harus pada-Nya.
4.2 Pada zat rasul-rasul dari segi sifat-sifat yang wajib baginya, sifat-sifat yang mustahil baginya, dan sifat-sifat yang harus baginya.
4.3 Pada segala kejadian dari segi jiram-jiram dan ard-ard sekira-kira keadaannya itu jadi pertunjukkan dan dalil atas wujud yang menjadikandia.
4.4 Pada segala pegangan dan kepercayaan dengan kenyataan yang didengar daripada perkhabaran Rasulullah seperti hal-hal syurga, neraka dan hal-hal hari kiamat.

5. Faedah ilmu ini – iaitu dapat mengenal tuhan dan percayakan rasul dan mendapat kebahagiaan hidup di dunia dan akhirat yang kekal.

6. Nisbah ilmu ini dengan lain-lain ilmu – iaitu ilmu ini ialah ilmu yang terbangsa kepada ugama islam yang paling utama sekali.

7. Yang menghantarkan – iaitu yang pertama mereka yang mengaturkan titisan ilmu tauhid dengan mendirikan dalilnya untuk menolak perkataan mereka yang menyalahi, ialah daripada ulama-ulama yang mashur Imam Abul Hasan Al-Asy’ari dan Imam Abu Mansur AL-Maturidi, tetapi mereka yang pertama menerima ilmu tauhid tuhan ialah Nabi Adam alaihissalam dan yang akhir sekali ialah saidina Muhammad Sallallahualaihiwasallam.

8.Hukumnya -iaitu Fardhu Ain atas tiap-tiap orang yang Mukalaf lelaki atau perempuan mengetahui sifat-sifat tuhan dengan jalan Ijmal (ringkasan atau rangkum) dan dengan jalan Tafsil (huraian atau satu persatu) beserta dengan dalil Ijmal, adapun mengetahui dalil Tafsil itu Fardhu Kifayah.

9. Kelebihannya -iaitu semulia-mulia dan setinggi-tinggi ilmu daripada ilmu-ilmu yang lain kerana menurut hadith nabi sallallahu alaihi wasallam artinya: Sanya tuhan tidak memfardhukan sesuatu yangterlebih afdhol daripada meng-Esa-kan tuhan dan jika ada sesuatu itu terlebih afdhol daripadanya nescaya tetaplah telah di fardhukan ke atas malaikat-Nya pada hal setengah daripada malaikat-malaikat itu ada yang rukuk selamanya dan setengahnya ada yang sujud selamanya.

Dan juga kerana ilmu tauhid ini jadi asal bagi segala ilmu-ilmu yang lain yang wajib di ketahui dan lagi kerana mulia Maudhuknya iaitu zat tuhan dan rasul dari itu jadilah ia semulia-mulia ilmu.

10. Kesudahan ilmu ini -iaitu dapat membezakan di antara aqaid dan kepercayaan yang sah dengan yang batil.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 156 other followers